Een paar maanden geleden kreeg ik een mailtje vanuit het UMCG met de mededeling dat er in Nederland nog iemand is met EBA. Ze schreef dat het gaat om een jonge vrouw uit Eritrea. Hoe ik verder met haar in contact kon komen (of zij met mij) was nog niet helemaal duidelijk. De vrouw zit in het asielzoekerscentrum van Appelscha. Nu is Appelscha niet meteen de eerste plek waar je ‘even’ langs gaat om iemand te bezoeken zeker daar er een taalprobleem is. Een paar weken later kwam hetzelfde bericht maar dan via het Netwerk. Hermien (van Netwerk Nederland) was bij de vrouw op bezoek geweest en heeft uiteindelijk een afspraak voor elkaar weten te krijgen (met tolk!). Halverwege augustus kwamen ze hier naartoe. Een jonge vrouw (een meisje van net 20) op teenslippertjes met kapotte voeten, kapot gezichtje, kapotte handen, en waar niet eigenlijk. Ze had in Groningen wel wat medicijnen gekregen maar verder geen begeleiding over hoe ze de blaren moest verbinden, dus ook geen verbandmiddelen. We hebben een paar uur zitten praten over hoe ze zichzelf het beste kan verbinden, beschermen en enorm voorzichting moet zijn. Ik heb haar een grote tas met verbandmiddelen en alles wat ik er verder omheen heb meegegeven.
De ellende was dat ze nog geen verblijfvergunning had (ze was toen al 8 maanden in Nederland). Hermien en ik hebben ons toen opgeworpen om haar te helpen. Hermien deed de contacten in het AZC en ik deed het naar het UMCG. We hoopte dat ze zo haar verblijfvergunning zou krijgen want daar waren wat twijfels over. We zijn intussen heel wat weken verder (en een heleboel mailtjes ook) maar het is zover, ze heeft haar verblijfsvergunning en is nu op zoek naar woonruimte in de buurt van Utrecht waar een goede vriendin van haar woont en waar een grote groep van haar geloofsgemeenschap zit. Ze hoopt dat als ze in Utrecht woont wat vaker hier langs te mogen (tttsssssss uiteraard!) komen. Wat een paar mailtjes en wat druk (en waar géén taalprobleem is) toch toe kunnen leiden. Wat ongelofelijk fijn voor haar.
Ze heeft intussen ook al een afspraak met een orthopedisch schoenmaker gehad en er worden nieuwe schoenen voor haar gemaakt. De behandelingen in het UMCG zijn nu goed op gang gekomen en ze begint nu zelfs al wat Nederlands te leren.
Eind goed, al goed!