Ieder jaar in november is het voor mij weer heel erg spannend.

Ik moet op controle naar de oncoloog.

Ruim 2 weken voor de afspraak moet ik een sloot bloed inleveren en dan begint het gedonder. Zenuwen gieren door mijn keel, ik wordt steeds stiller, trek mij steeds meer terug in mijn eigen wereld. Lastig voor degene hier in huis (en dat is dit jaar alleen Theo nog maar, de arme ziel) Ik probeer echt wel mezelf op de pakken en te zeggen we zien wel wat er gaat gebeuren, maar helaas heeft mijn lichaam me zo erg in de steek gelaten dat ik er niet meer zomaar op durf te vertrouwen.

MAAR ………… ik mag weer een jaar door!! Ben weer goedgekeurd!! De waarde in mijn bloed (die de kanker veroorzaken) zijn rustig!

ZUCHT ……….. ZUCHT …………. ZUCHT ………..

Ik kan weer gewoon plannen gaan maken!! Laat de feestdagen maar weer komen! Heerlijk, ik ben blij! En Theo …………….. die is net zo blij als ik 🙂