Ik ben er nog steeds en nog steeds Alive and Kicking!! Het gaat gewoon nog steeds heel erg goed met de blaren (eigenlijk zonder de blaren 😉 ) Al twee jaar ben ik vrijwel blarenloos.

Wel moet ik nog steeds heel erg oppassen met wat ik doe. Zodra er iets gebeurd dat stress veroorzaakt begint in mijn mond de eerste blaar te vormen en dat betekent “Stop, Halt, Rustig” doen.
Mijn huid is heel erg gevoelig voor stoten en veel in het water zijn etc. Maar ….. alles bij elkaar genomen gaat het dus heel heel erg goed. Ik geniet er werkelijk nog dagelijks van. Al eerder is de EBA in remissie gegaan en na drie jaar kwam het, heviger dan daarvoor, weer terug. Natuurlijk ga ik er nu vanuit dat het niet meer terug komt.

Voor mij staat als een paal boven water dat stress een hele grote negatieve factor is van mijn EBA. Ik wil niet zeggen dat dit voor iedereen zo zou zijn dat zou een te makkelijke redenering zijn. Vanuit de buitenlandse e-mailgroep komen ook wel steeds meer berichten dat ten eerste erkennen dat je de ziekte hebt en daarna het vermijden van stress (zonder dat dit weer stress oproept ;-p) wel een hele goede remedie is tegen de blaren.
Een leven zonder stress is voor niemand iets dat je zomaar doet, bovendien heeft iedereen op de een of andere manier wel stress in zijn/haar leven. Het gaat hier om langdurige stress (langdurig in de zin van jaren). Maar goed wij zijn geen wetenschappers wij zijn ‘alleen’ maar ervaringsdeskundigen ;-))
Wellicht is het een idee om (als je EBA hebt) te bekijken of er veel stress in je leven is en dan te bekijken of je die stress kan verminderen. Dit alles vraagt inzicht, lef en tijd. Ik wens je heel veel succes met de zoektocht.:-)

Ik ben geen arts dus de bewering die hierboven staat doe ik op basis van mijn eigen (en van een aantal lotgenoten) ervaringen.